Ιδέα & Πορεία

Ο εμπνευστής, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΓΟΥΜΠΟΠΟΥΛΟΣ εξηγεί σε α’ πρόσωπο την ιστορία της ζωής που τον οδήγησε τελικά στη δημιουργία του ZEN Center:

«οι δρόμοι είναι όσοι οι άνθρωποι, η θέα από την κορυφή είναι κοινή»

  • Το 1986 ξεκίνησα να κάνω Tae Kwon Do με τον άνθρωπο που το ίδρυσε στην Ελλάδα το 1968, τον Σταμάτη Κάσση. Εκανα ένα διάλειμμα για δύο χρόνια λόγω στρατού, όπου πήγα στο ειδικό τμήμα αλεξιπτωτιστών και συνεχίσαμε μαζί μέχρι το 2001 ενώ δίδασκα πια και στη σχολή του.
  • Το Tae Kwon Do ξεκίνησε σε κάποια στιγμή της ζωής μου που ένιωθα σα να έχανα λίγο τον εαυτό μου. Ηταν η ανάγκη μου να τον ξαναβρώ έτσι όπως τον είχα συνηθίσει από μικρός, δυνατό και με ευεξία. Tότε υπήρξα τυχερός, κυρίως γιατί έπεσα σε καλό Δάσκαλο – ο καλός Δάσκαλος είναι το πιο πολύτιμο και σπάνιο πράγμα που μπορεί να σου τύχει. Από το 1990 μέχρι σήμερα κάνω Tae Kwon Do ανελλιπώς τέσσερις φορές την εβδομάδα ό,τι και να γίνει, όπου και να βρίσκομαι. Η πειθαρχία είναι απαραίτητη και θεμελιώδης στη ζωή –αν μάλιστα συνδυάζεται με ένα εσωτερικό κίνητρο και δεν σου επιβάλλεται, αποτελεί μια μεγάλη δύναμη. Συχνά συνδέεται με την πίστη – με την έννοια του πιστεύω κάπου και όχι απαραιτήτως με την κλειστή θρησκευτική.
  • Εν τω μεταξύ, και προϊόντος του χρόνου, αυξανόταν η επιθυμία μου να καλλιεργηθώ ως σύνολο. Ξεκίνησα να διαβάζω φιλοσοφία, αναζητώντας τον δρόμο που θα κάλυπτε τις πνευματικές ανησυχίες μου και συμμετείχα σε διαφορετικές, μη κυβερνητικές οργανώσεις, καλύπτοντας το κομμάτι του ψυχικού δοσίματος ενώ το Tae Kwon Do συνέχισε να προσφέρει σε όλα τα επίπεδα, παρότι στην αρχή, αυτό γινόταν ασυνείδητα. Πρόσθετα ό,τι πίστευα ότι θα μπορούσε να συνεισφέρει στην πορεία μου.
  • Όλα δούλεψαν μέχρι το 2001 όταν και χώρισαν οι δρόμοι μας με τον Σταμάτη Κάσση. Ημουν ήδη σε επίπεδο 3 νταν όταν αποφάσισα να φύγω για την Κίνα, τον τόπο όπου
    η ΖΕΝ έγινε σύστημα το 400 περίπου μ.Χ. από τον πρώτο Πατριάρχη της ΖΕΝ που είχε έρθει από την Ινδία, τον Μποντιντάρμα. Στους Σαολίν βρήκα τελικά την ουσία, εκεί έμαθα να αφαιρώ για να φθάσω σε αυτήν ενώ τόσα χρόνια πρόσθετα αγωνιώντας να τη βρω. Εκανα τρεις μήνες διαλογισμό στο μοναστήρι των Σαολίν. Είχα ήδη περάσει συνέντευξη το 1999 γιατί ήμουν ο δεύτερος ξένος που θα δέχονταν τελικά εκεί για διαλογισμό – οι περισσότεροι ξένοι πήγαιναν μόνο για κουνγκ φου. Ο διαλογισμός δεν ήταν συνήθης στη Δύση και απουσίαζε εντελώς από την Ελλάδα.
  • Αφού πήραν το ιστορικό μου, συμφώνησαν κατ’ εξαίρεση να με δεχτούν: το μόνο που έθεσαν ως όρο ήταν 100 μέρες που θα έπρεπε να τις περάσω με έναν μοναχό τον οποίο θα μου «αφιέρωναν» για να μπορέσω μετά να συνεχίσω μόνος μου. Το 2001, μόλις τελείωσα μία μεγάλη δουλειά που έκανα στην Κίνα σχετική με τα ναυτιλιακά, που είναι και το επάγγελμά μου –γεγονός που με βοήθησε στην καλύτερη επαφή μαζί τους- αποφάσισα να κάνω αυτό το τρίμηνο /δώρο στον εαυτό μου.
  • Εκεί φυσικά έμαθα ότι η ΖΕΝ είναι η ρίζα και η πολεμική τέχνη -που έκανα τόσα χρόνια- ήταν το δέντρο. Αρα, χωρίς έναν νου «άδειο», που θα μπορεί να συγκεντρώνεται και να διαχειρίζεται τη βιοενέργεια, δεν μπορείς να εξελίξεις την τέχνη γιατί από εκεί απορρέει η χαλάρωση και από τη χαλάρωση βγαίνει η δύναμη.
    Σε οποιαδήποτε πολεμική τέχνη, το αποτέλεσμα δεν έρχεται μόνο με τους μυς παρά κυρίως με την τεχνική και τη χαλάρωση του νου που είναι άρρηκτα δεμένα με την ταχύτητα. Και όλα αυτά βέβαια με πολλές επαναλήψεις για να μπορεί να αντέχει το σώμα αυτές τις δυνάμεις που αναπτύσσονται.
  • Δεν είχα ενσωματωθεί στη ζωή του Μοναστηριού όπως κάνω τώρα, όταν πηγαίνω- έκανα μόνο ιδιαίτερο με έναν μοναχό στο κελί του. Αφού δεν παρακολουθούσα τις δραστηριότητές τους, είχα πολύ χρόνο σε σιωπή κάτι εξαιρετικά χρήσιμο και ευεργετικό. Εκανα τέσσερις φορές την ημέρα διαλογισμό, δύο φορές κουνγκ φου και άλλες δύο, Tae Kwon Do μόνος μου. Ενδιαμέσως… πολλές βόλτες στο βουνό.
    Και μόνο η ησυχία αρκεί για να σε αλλάξει.
  • Τις πρώτες είκοσι ημέρες που είχα τον μεταφραστή μαζί μου άκουγα με απόλυτη προσήλωση τον μοναχό συνδυάζοντας πια αρκετά πράγματα με τα διαβάσματά μου και αφαιρώντας σταδιακά πολλά. Σοκ για τη, μέχρι τότε, βιοθεωρία μου αποτέλεσε ένα γεγονός μαζί του: μια μέρα μου έκανε μια ερώτηση και εγώ, διαβασμένος ων, του απάντησα σύμφωνα με τα λεγόμενα του πρώτου Πατριάρχη της ΖΕΝ το 400 μ.Χ.
    Και εκείνος, κουνώντας μου το δάχτυλο, μου είπε: «Όχι, δεν θα μου πεις αυτό που είπε ο Μποντιντάρμα τότε. Μπορεί να έκανε και λάθος. Εγώ θέλω τη δικιά σου απάντηση, να μου πεις εσύ τι νιώθεις για αυτό που σε ρωτάω». Εκείνη τη στιγμή ακριβώς καταρρίφθηκαν όλα τα στερεότυπα που είχα στον νου μου.
  • Η άσκηση του διαλογισμού ήταν αρκετές φορές επίπονη – έπρεπε μάλιστα από την αρχή να κάθεσαι σε στάση λωτού, σαν τον Βούδα, κάτι που για μένα ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Όμως δεν υπήρχε περιθώριο να μην κάνεις αυτό που έπρεπε όπως έπρεπε – κοβόσουν κι έφευγες. Ιδρωνα, πονούσα, μετρούσα αναπνοές – στα 45’ είναι 600 οι αναπνοές και τις μετρούσα μία μία. Είχα καταφέρει και να μετράω και να σκέφτομαι. Πρέπει να τιθασεύσεις τον νου, χωρίς να τον πιέσεις – να σταματήσεις να αναλύεις όπως έχεις συνηθίσει τόσα χρόνια με άλλες αξίες, πρότυπα και τρόπο ζωής.
  • Με την επιστροφή μου, έκανα zazen για μία ώρα καθημερινά –το οποίο συνεχίζω έκτοτε ανελλιπώς- και έπρεπε να περάσουν πέντε ολόκληρα χρόνια για να καταφέρω να καθίσω άνετα στη θέση του λωτού για σαράντα λεπτά! Επίσης, άρχισα να αφαιρώ (σε κάθε επίπεδο) και να επιλέγω όσα είχαν νόημα για μένα – τη ΖΕΝ και το Tae Kwon Do δηλαδή και εννοείται φυσικά την οικογένειά μου και τη δουλειά μου. Σκοπός μου έγινε το να φέρω στην Ελλάδα μια παράδοση που είναι ζωντανή ώστε να είναι παρούσα και στη χώρα μου.
  • Υπάρχει η δυνατότητα σύνθεσης της δουλειάς, του τρόπου ζωής όπως τον γνωρίζουμε στη Δύση και του φιλοσοφικού δρόμου της ΖΕΝ. Η ανατολική προσέγγιση των πραγμάτων είναι πιο νατουραλιστική και συνεπώς είναι πιο εύκολο να συνθέσεις τα φαινομενικά αντίθετα – άλλωστε στην Ανατολή η πηγή της γνώσης προκύπτει από τη σύνθεση των αντιθέτων- το γινγκ και το γιανγκ.
  • Το 2010 πήγα σε ένα μοναστήρι ΖΕΝ στην Ιταλία (Fudenji, www.fudenji.it) λίγο έξω από το Μιλάνο. Είχα ήδη στο μυαλό μου το όνειρο για τη δημιουργία του Κέντρου και μάλιστα για αυτόν τον λόγο, έχω πάρει αντιπαροχή ένα οικόπεδο στον Κεραμεικό το οποίο προορίζεται να φιλοξενήσει κάποτε την… τελική μορφή του Κέντρου σε ένα κτίριο 2000 μέτρων. Στην Ιταλία γνωρίστηκα με τον Δάσκαλο και ιδρυτή του μοναστηριού, ο οποίος, καθώς του διηγούμην την ιστορία μου, μού έδωσε την ιδέα να γίνω εγώ ο ίδιος μοναχός της ΖΕΝ αντί να ψάχνω πάντα κάποιον άλλον για το Κέντρο μας. Και το αποφάσισα. Προϋπόθεση είναι να είσαι διατεθειμένος να περάσεις τρία χρόνια (όχι απαραιτήτως συνεχόμενα) σε μοναστήρι για να βιώσεις την πρακτική στο σύνολό της. Ετσι, πήγα μετά στην Ιαπωνία και ο εκεί Δάσκαλός μου, με μύησε μοναχό. Είμαι σε αυτή τη διαδικασία, την οποία θα συνεχίζω με διαμονή και άσκηση στο Hosshin-ji (www.zendo-staefa.ch/Hosshinji-Text.pdf) και ο Δάσκαλός μου στην Ιαπωνία θα μου δίνει σταδιακά τους βαθμούς.
  • Πιστεύω ότι το ZEN Center αποτελεί τη φυσική εξέλιξη όλων όσων έκανα.
    Οσο μαθαίνεις, τόσο αλλάζεις – αλίμονο και να παρέμενες ο ίδιος. Όμως έχω έναν στόχο,
    ο οποίος εμπλουτίζεται συνεχώς. Η πληρότητα που ένιωσα μέσω της ΖΕΝ και το πόσο αυτό με ευεργέτησε εν γένει, έπρεπε να βγει έξω και να μεταδοθεί. Αν κρατήσεις μέσα σου κάτι τόσο σημαντικό, θα χαθεί μαζί σου και αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα βιώνω τόσα χρόνια πλάι στους Δασκάλους μου. Μαζί με τους Δασκάλους μας και τους σπουδαίους καλεσμένους που θα έρχονται κατά καιρούς από το εξωτερικό, θα βοηθήσουμε όσους επιλέξουν ο διαλογισμός και η φιλοσοφία των πολεμικών τεχνών να τους ανοίξουν νέους, πιο ουσιώδεις, ορίζοντες όπου πνεύμα, ψυχή και σώμα θα υπάρχουν σε αρμονία και δεν θα αφαιρούν ή προσθέτουν τίποτα, απλώς θα βιώνουν την ολότητα.